Zastosowania silnika stirlinga

Z definicji silnik Stirlinga jest silnikiem cieplnym, który działa poprzez cykliczne sprężanie i rozprężanie powietrza lub innego gazu (cieczy roboczej) w różnych temperaturach, w wyniku czego następuje konwersja netto energii cieplnej na pracę mechaniczną. 

Zasada działania silnika stirlinga

silnik stirlingaDokładniej, silnik Stirlinga jest regeneracyjnym silnikiem cieplnym pracującym w cyklu zamkniętym ze stałym gazowym płynem roboczym. Cykl zamknięty w tym kontekście oznacza układ termodynamiczny, w którym płyn roboczy jest stale zawarty w układzie, a regeneracja oznacza zastosowanie określonego typu wewnętrznego wymiennika ciepła i magazynu termicznego, znanego jako regenerator. Ściśle rzecz biorąc, włączenie regeneratora jest tym, co odróżnia silnik Stirlinga od innych silników na gorące powietrze pracujących w cyklu zamkniętym. Pierwotnie, silnik stirlinga został wynaleziony i opatentowany w 1816 roku przez szkockiego duchownego Roberta Stirlinga jako przemysłowy napęd do rywalizacji z silnikiem parowym. Jego praktyczne zastosowanie przez ponad sto lat było w dużej mierze ograniczone do zastosowań domowych o niskiej mocy. Jednak współczesne inwestycje w energię odnawialną, zwłaszcza energię słoneczną, zwiększyły wydajność skoncentrowanej energii słonecznej. Zastosowania silnika Stirlinga sięgają od ogrzewania i chłodzenia po podwodne systemy energetyczne. Silnik Stirlinga może działać w trybie odwróconym jako pompa ciepła do ogrzewania lub chłodzenia.

Inne zastosowania obejmują skojarzone wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej, wytwarzanie energii słonecznej, kriokomory Stirlinga, pompy ciepła, silniki morskie (m.in. w szwedzkich okrętach podwodnych), silniki modeli samolotów o niskiej mocy oraz silniki o niskiej różnicy temperatur.